پير پرخوار1
او را به خاطر علاقهٴ فراوانش به كتاب چنين لقب داده بودند. متكلم فرانسوي، كه مانند معاصر مهترش پطروس لومبادري، معرف نظريهٴ محافظهكارتري در برابر عقايد افلاطوني و اصالت عقل مدرسهٴ شارتر، و در برابر ساير نوآوريهاست. وي مدير مدرسهٴ كليساي تروا شد، و از 1164 تا 1178، رئيس دانشگاه پاريس بود. در 1198، در پاريس درگذشت. پس از 1164 و پيش از 1176، راهنماي تاريخ مقدس2 را نوشت، كه از محبوبيت زيادي برخوردار شد، مخصوصاً در اواخر سدهٴ سيزدهم. مسلماً اين از رايجترين كتابهاي درسي قرون وسطا بود، و رواج آن را ميتوان با عبارات
پطروس لومباردي قياس كرد.
پير پرخوار برخي اشارات جالب دارد به اثر رقت هواي نواحي مرتفع بر روي كار اعضاي بدن.
ويليام صوري
گيوم دوتير.3 مورخ فرانسوي. در 1130، در قلمرو لاتيني بيتالمقدس زاده شد؛ در غرب تحصيل كرد؛ در حدود 1165، در صور برآمد؛ سفير شاه بيتالمقدس در قسطنطنيه و روم؛ للهباشي شاهزاده بالدوين، كه وقتي در 1174، شاه بيتالمقدس شد، ويليام را وزير خود ساخت؛ اسقف اعظم صور در 175؛ در 1179 در سومين شوراي لاتران پذيرفته شد؛ در 1186، يا اندكي بعد، در روم (؟) درگذشت. وي بسيار باسواد بود؛ يوناني و عربي ميدانست و با عبري و فارسي هم كمي آشنايي داشت. در اثناي سالهاي 1169 و 1184، تاريخ جنگهاي صليبي4 را از سال 1095 تا 1184، بهصورت مبسوطي نوشت، كه بهترين تاريخ جنگهاي صليبي در قرون وسطا، به شمار ميرود. اين تاريخ در بيست و سه كتاب است؛ كتابهاي اول تا هفدهم (تا سال 1143)، مبتني بر آثار متقدم يا روايتهاي شفاهي است؛ هفت كتاب آخري بيشتر براساس مشاهدات شخصي اوست و داراي اهميت زيادي است.
تاريخ ويليام شامل مشاهدات جالب فراواني دربارهٴ وضع ظاهري مملكت، توليدات آن، وضع مسلمانان، توصيف صحراي عربستان و خطرات آن (از جمله باد سموم)، مزارع نيشكر صور، شتر و فايدههاي آن، بازرگاني اسكندريه، و غيره است. همچنين اطلاعات گرانبهايي ميدهد در باب دولت لاتيني بيتالمقدس در عصر وي، كه از نظر او مقر مسيحيت بهشمار